czwartek, 11 kwietnia 2013

Karkonosze 2005 cz.2


Kontynuując opis podróży poślubnej w Karkonoszach trafiamy do Sobieszowa, będącego obecnie dzielnicą Jeleniej Góry. Nad Sobieszowem góruje Zamek Chojnik, stojący na skalistym wzgórzu (627 m n.p.m.). Według legendy w zamku mieszkała Kunegunda, która kandydatów do swej ręki wystawiała na tak ciężkie próby, że przeważnie kończyli tragicznie, pod urwiskiem. Ponad stumetrowa skalista przepaść pod murami twierdzy jest zresztą atrakcją samą w sobie. W sierpniu 1675 r. w zamek uderzył piorun, kończąc jego dzieje jako warowni.
Dziś jest tu schronisko, mała ekspozycja historyczna i punkt widokowy na Karkonosze i okolice. Na dziedzińcu można postrzelać z kuszy, a we wrześniu zobaczyć turniej rycerski. Trzeba zapłacić za wstęp na zamek, a do tego trzeba doliczyć opłatę za wejście na teren Karkonoskiego Parku Narodowego. Dojście na zamek trwa około godziny.


Karpacz - niektórzy nie lubią Karpacza z powodu letniskowego blichtru i zgiełku, inni go wręcz uwielbiają. Początkowo osiedlali się tu Walonowie - poszukiwacze skarbów, później drwale i kurzacy. W XVII w. pojawili się prześladowani w Czechach protestanci i laboranci - arcymistrzowie sztuki zielarskiej, którzy nauczyli miejscową ludność produkcji leków z ziół. Zielarstwo było głównym źródłem dochodu mieszkańców aż do XIX w. 

Ewangelicko-augsburski kościółek Wang - drewniany kościół, wzniesiony w XIII w. we wsi Vang w południowej Norwegii, stoi przy drodze z Karpacza na Śnieżkę. W drewnianym, ascetycznym wnętrzu zachowały się oryginalne elementy wystroju (m.in. odrzwia), pokryte tajemniczymi runami - starożytnym pismem plemion germańskich. 


Wyciąg krzesełkowy na Kopę - licząca dwa kilometry trasa kolejki kończy się u stóp Śnieżki. Z górnej stacji na szczyt idzie się już tylko godzinę. Już w czasie jazdy można podziwiać fantastyczny widok na Karkonosze i Rudawy Janowickie. Niestety krzesełka są jednoosobowe, nie miałam oparcia w postaci Tygryska, dobrze chociaż, że już wiedziałam że trzeba zabezpieczenie opuścić... Niestety wiedza ta na nic się zdała, w moim krzesełku zabezpieczenie się zacięło i większość czasu z nim walczyłam. W końcu się udało, ale ponieważ byłam sama i tak byłam przerażona...


Śnieżka - królowa Karkonoszy ma bardzo charakterystyczny szczyt w kształcie piramidy. Na górze stoi kaplica św. Wawrzyńca z XVII w. oraz kontrowersyjny budynek obserwatorium meteorologicznego (w kształcie trzech latających spodków) z lat 60. XX w.
Wybierając się na Śnieżkę należy pamiętać o charakterystycznych dla tego obszaru zmianach pogody. Na pewno warto się zaopatrzyć w ciepłą odzież chroniącą od wiatru - wieje tu zazwyczaj bardzo mocno. 
Spod górnej stacji kolejki liniowej idzie się czarnym szlakiem do podnóża góry. Stamtąd czerwonym szlakiem dość stromo, zygzakami, na szczyt. Zejść dla odmiany można łagodniejszą poniemiecką Drogą Jubileuszową (szlak niebieski), by zajrzeć w skaliste osuwiska Kotła Łomniczki. Konieczne dobre buty i zdrowe serce. 


Wycieczki po Karkonoskim Parku Narodowym - na obszarze 5,5 tys. ha chroni się najwyższe partie Karkonoszy z krajobrazem przywodzącym na myśl przestrzenie Skandynawii. W czasach mitycznych mieli tu mieszkać tajemniczy olbrzymi i gryfy. Do dziś na pustkowiach żyje ponoć duch gór: Liczyrzepa, Karkonosz lub Pan Jan.


Więcej zdjęć z naszej podróży poślubnej znajdziecie TUTAJ :)

środa, 10 kwietnia 2013

Karkonosze 2005

W maju minie rok od naszej przeprowadzki do nowego domu. Jednakże nie mogę powiedzieć, że przeprowadzka się zakończyła, nadal część rzeczy mam w pudłach. Systematycznie (w miarę pojawiania się kolejnych mebli) staram się je rozpakowywać. I tak ostatnio trafiłam na pudło ze starymi zdjęciami, z albumami z naszych podróży. Oczywiście to był już koniec rozpakowywania pudeł, musiałam obejrzeć wszystkie zdjęcia. Tak mi się zrobiło jakoś sentymentalnie... Postanowiłam się z wami podzielić pewnymi wspomnieniami, zachęcić może do odwiedzenia pewnych miejsc, niekoniecznie popularnych i szeroko opisywanych w przewodnikach turystycznych.

I tak startując wracam dziś do roku 2005. Był to sierpień, wyjazd w Karkonosze, będący jednocześnie podróżą poślubną moją i Tygryska. Zdecydowaliśmy się na ten wyjazd praktycznie w ostatniej chwili, do ślubu nie byliśmy pewni czy w ogóle gdzieś pojedziemy. W sobotę ślub, w niedzielę poprawiny a w poniedziałek wsiedliśmy w pociąg i po paru dłuuugich godzinach byliśmy już w górach. Na miejsce docelowe/noclegowe wybraliśmy Szklarską Porębę. Jechaliśmy kompletnie w ciemno, nie mając pojęcia czy przypadkiem najbliższej nocy nie spędzimy na dworcu ;) Czekała nas perspektywa dźwigania ciężkich walizek po całej miejscowości w poszukiwaniu noclegu. Cóż to dla młodych i zakochanych? Dzisiaj byśmy się już raczej na to nie zdecydowali, zresztą teraz ze względu na dzieci i walizek więcej do noszenia by było... Już na peronie okazało się, że nie było tak źle, zaczepił nas starszy pan i zapytał czy nie potrzebujemy noclegu. Po bardzo krótkich negocjacjach co do ceny (krótkie były chyba tylko przez ciężar naszych waliz) miły pan zapakował nas w samochód i wywiózł... Dostaliśmy bardzo sympatyczny pokój, wręcz za duży jak na naszą dwójkę i już można było ruszyć "na miasto".



Karkonosze to najwyższe pasmo górskie Sudetów, które atrakcyjnością ustępuje chyba tylko Tatrom, aczkolwiek kwestia gustu. Ja sama nie jestem pewna, czy nie lubię Karkonoszy najbardziej ze wszystkich opcji dostępnych w Polsce. Prawdopodobnie jest tak przez niesamowite wspomnienia jakie stamtąd przywiozłam.


Szklarska Poręba to kurort, który rozłożył się u stóp Szrenicy (1362 m n.p.m.) Nazwa miasta to skrót jego historii, w XIV w. powstała tu bowiem pierwsza w Sudetach huta szkła, a szklarstwo przez stulecia było czynnikiem sprzyjającym rozwojowi miejscowości. Wokół hut wyrąbywano lasy i budowano domy dla robotników. W XVIII w. zaczęto dostrzegać turystyczne walory osady. Dziś miasto jest największym ośrodkiem turystycznym w Sudetach, a "szklany" epizod przypomina wystawa i pokazy ręcznej produkcji szkła w małej, prywatnej "Leśnej Hucie".


Wyciąg krzesełkowy na Szrenicę - dwuosobowe krzesełka w 20 minut wywożą na szczyt. Dobrze jeszcze żeby umieć te krzesełka obsługiwać. My na naszym usiedliśmy i tyle. Praktycznie połowę drogi drżałam z przerażenia, trzymałam plecak i ściskałam poręcz aż mi kostki na rękach bielały. Minęło na prawdę sporo czasu zanim zorientowaliśmy się, że coś jest nie tak, i że ludzie którzy jadą w przeciwnym kierunku mają opuszczone zabezpieczenia. Dopiero jak opuściliśmy też nasze mogłam otworzyć oczy...
Szrenica to najczęściej zdobywane wzniesienie Karkonoszy, stąd można podziwiać widok na Góry Izerskie i część Karkonoszy z pogórzem. Od wyciągu krzesełkowego idzie się 10 minut ścieżką do góry. Na szczycie stoi schronisko - świetny punkt na rozpoczęcie wyprawy grzbietem gór (polecam czekoladę na gorąco... pycha).
Ze Szrenicy można zejść do Szklarskiej Poręby czerwonym szlakiem koło Wodospadu Kamieńczyka, na co my się nie zdecydowaliśmy. Odbiliśmy nieco z trasy aby zrobić sobie sesję zdjęciową z grupą kamyczków, zwanych Końskie Łby. Patrząc na zdjęcie od razu wiadomo, czemu zawdzięczają swoją nazwę.


Wodospad Szklarki - nie imponuje wysokością (13 m), ale za to zachwyca urodą. Jest niezwykle malowniczy, a idzie się do niego przez teren rezerwatu. Oddalony jest od Szklarskiej Poręby około 1,5 km w stronę Jeleniej Góry, ale spacerek jest bardzo opłacalny.


Wodospad Kamieńczyka - wejście szlakiem czerwonym z dzielnicy Huta (z centrum Szklarskiej Poręby około 2 godzin marszu). Aby zobaczyć najwyższy, 27-metrowy wodospad polskich Sudetów, trzeba uiścić opłatę za wejście do wąwozu. Kaski obowiązkowe.


wtorek, 9 kwietnia 2013

35 tydzień ciąży

Macica wielkości arbuza (tak, tak!) całkowicie wypełnia twój brzuch. Dziecko chłonie teraz dużo wapnia, bo będzie mu ono potrzebne do wzrostu kości. Natomiast do wytwarzania krwi potrzebuje żelaza i właśnie je magazynuje.

* No i właśnie znowu anemia daje o sobie znać, ciągle chodzę zmęczona i śpiąca. Chyba powinnam wrócić do moich tabletek na wchłanianie żelaza, było mi po nich o wiele lepiej.



Jego układ odpornościowy doskonali się - to dzięki niemu malec będzie sobie radził po drugiej stronie brzucha. Zgromadzone w okresie płodowym przeciwciała (dostał je od ciebie) będą wspierać go w walce z zarazkami przez kilka pierwszych miesięcy po porodzie.

* O przeciwciałach już pisałam. Mam nadzieję, że wszystkie ode mnie wyssa, szczególnie te na toksoplazmozę...

Czy wiesz, że dziecko siusia, wydalając w ten sposób ok. pół litra płynów dziennie? Łożysko filtruje wszystkie produkty przemiany materii i oddaje je do twojego krwioobiegu.

* Fuj... Tą wiedzę mogłam sobie darować...

Brzuch ciąży, czujesz ucisk w jego dolnej części - znów dokucza ci parcie na pęcherz i częstsze niż zwykle oddawanie moczu.

Zadbaj o swoją dietę, by była bogata w wapń i magnez - składniki potrzebne dziecku do prawidłowego wzrostu i rozwoju.

Jeśli niepokoi cię brak ruchów malca, koniecznie jedź do szpitala. Tam pewnie będziesz miała wykonane badanie KTG, które rejestruje pracę serca dziecka oraz czynność skurczową macicy.

* Ruchy odczuwam regularnie, nasilają się szczególnie wieczorem. Czuję również jak Ola ma czkawkę :)

Dziecko waży ok. 2,5 kg i ma ok. 45 cm długości.

W ciągu dnia przygotuj sobie kilka małych posiłków, staraj się jeść często, ale niewiele – to rozwiąże problemy z przyjmowaniem pokarmów.

Jeśli siedzisz, wstań, przejdź się – jak najczęściej zmieniaj pozycję, a unikniesz obrzęków kostek.

Sprawdź na stronach sklepów internetowych ceny artykułów dziecięcych – różnice często są ogromne.

Pomyśl, gdzie ustawisz łóżeczko dla dziecka – nie może ono stać w przeciągu ani przy kaloryferze.

Na obiad zjedz porcję brokuł – zawarta w nich witamina K dobrze wpływa na krzepliwość krwi.

Wybierz się na zakupy, aby skompletować wyprawkę dla maluszka – pamiętaj, że wszystkie artykuły powinny mieć atest Państwowego Zakładu Higieny.

Czas na odpoczynek i przyjemności – nałóż na twarz maseczkę, weź odprężającą kąpiel.

poniedziałek, 8 kwietnia 2013

Odżywka do paznokci

Dziś chciałam wam polecić odżywkę do paznokci Eveline Cosmetics Nail Therapy. Jest to dość kontrowersyjna odżywka, słyszałam mnóstwo niepochlebnych opinii na jej temat, że uczula, że jest nieskuteczna, że są dziewczyny, którym zniszczyła paznokcie. Jednak ja jej używam, i powiem szczerze, że jak dla mnie jest rewelacyjna. Zresztą nie polecałabym czegoś, czego sama nie sprawdziłam i co mi się nie spodobało.


Widziałam kilka rodzajów odżywek. Z diamencikami, 8 w 1, 6 w 1, efekt jak z salonu itp. Stosuje się je następująco: dzień 1 - nakładamy pierwszą warstwę lakieru, dzień 2 - nakładamy drugą warstwę lakieru, dzień 3 - nakładamy trzecią warstwę lakieru, dzień 4 - zmywamy lakier/odżywkę, dzień 5 - nakładamy pierwszą warstwę lakieru... itd. Trzeba robić jednodniową przerwę, właśnie przez ten kontrowersyjny składnik Formaldehyd, który może powodować podrażnienia. Trzeba delikatnie malować okolice skórek, nie malować zaraz po ich odsunięciu. Na przesuszone skórki najlepiej wetrzeć zwykłą oliwkę dla niemowląt.
Od czasu do czasu robię przerwę w kuracji i po prostu maluję paznokcie "na kolorowo".
Na razie, po miesiącu stosowania, mój paznokieć, który non stop pęka - jest cały :)

piątek, 5 kwietnia 2013

Historia pewnej miłości

No i przechwaliłam... Wczoraj była jakaś awaria nadajnika i zostałam bez internetu. Nie ma tego złego, skończyłam na zakupach, oczywiście nie mogłam się wydostać z regałów z artykułami dla dzieci. Życie składa się z małych przyjemności :)
A dziś przeczytałam pewną historię. Znowu okazało się, że beksa jestem. Ciężko było doczytać do końca, łzy mi zasłaniały literki. Jednak uważam, że każdy powinien to przeczytać. Nie ważne czy jest po ślubie czy jeszcze nie. Historia chwyta za serducho. Chciałabym być tak mądrą kobietą...
Oto ta historia: (tłumaczenie z angielskiego)

Kiedy wróciłem do domu, żona podała kolację. Wziąłem ją za rękę i powiedziałem, że muszę jej coś powiedzieć. Usiadła i jadła w milczeniu. Znów widziałem strach w jej oczach.

Nagle byłem przerażony, nie byłem w stanie otworzyć ust. Ale musiałem jej powiedzieć co myślę: chcę rozwodu. Żona
nie była porywcza i zdenerwowana, tylko cichym głosem zapytała mnie o powód.


Chciałem unikać odpowiedzi na to pytanie.To ją rozgniewało. Rozrzuciła wokół sztućce i krzyczała na mnie, że nie jestem mężczyzną. Tej nocy nie rozmawialiśmy już ze sobą. Płakała przez całą noc. Wiedziałem, że chce się dowiedzieć, co się stało z naszym małżeństwem, ale nie mogłem dać jej zadowalającej odpowiedzi: I zakochałem się w Jane. Mojej żony już nie kocham.

Z głębokim poczuciem winy, przygotowałem Kontrakt małżeński, w którym zaoferowałem jej nasz dom, samochód, i
30% naszej firmy. Przeglądnęła go krótko, a następnie podarła. Kobieta, z którą spędziłem dziesięć lat mojego życia,
była mi obca. Było mi przykro, za jej czas i energię, które zmarnowała ze mną, ale nie mogłem wrócić, zbyt mocno kochałem Jane.
Wreszcie wybuchnęła głośno na moich oczach łzami, takiej reakcji się spodziewałem. Te łzy dały mi jakoś poczucie ulgi.
Przez dłuższy czas myślałem nad rozwodem, miałem obsesję na punkcie tej myśli. Teraz to uczucie jest jeszcze silniejsze
i byłem pewien, że jest to dobra decyzja.


Następnego dnia wróciłem do domu późno i zobaczyłem ją siedzą przy stole coś piszącą. Byłem bardzo zmęczony tego
wieczoru, więc poszedłem bez kolacji prosto do łóżka. Wiele godzin spędzonych z Jane mnie wyczerpały. Obudziłem się i zobaczyłem, że nadal siedzi przy biurku i pisze. To nie miało dla mnie znaczenia, więc odwróciłem się i natychmiast zasnąłem.


Rano dała mi swoje wymagania odnośnie rozwodu: nie wymaga niczego, jednak chce byśmy przez miesiąc żyli normalnie i udawali że nic się nie stało, zanim ogłosimy rozwód. Powód był prosty: Nasz syn pisze za miesiąc maturę  i nie chce go naszym
zepsutym małżeństwem obciążać.

To mogłem zaakceptować. Ale poszła dalej: Chciała, żebym sobie przypomniał, jak w dniu naszego ślubu na rękach niosłem ją przez próg. Chciała żebym codziennie z naszej sypialni do drzwi wyjściowych nosił ją na rękach przez miesiąc. Myślałem, że ona całkowicie oszalała. Lecz by nasze ostatnie dni były przyjemne jak tylko było to możliwe, zgodziłem się.

Później powiedziałem Jane o warunkach mojej żony. Roześmiała się głośno i powiedziała, że to absurd. "Nie ważne co ona za sztuczki
zastosuje, musi zaakceptować rozwód, powiedziała" i szydziła.


Po tym jak powiedziałem żonie, że chce się rozwieść, nie mieliśmy więcej kontaktu ciała. Więc nic dziwnego, że w pierwszy dzień nieznane uczucie było, kiedy niosłem ją na rękach. Nasz syn stał za nami i oklaskiwał. "Tato trzyma mamę w rękach," radował się. Jego słowa mnie zraniły. Od sypialni do drzwi salonu - Poszedłem 10 metrów z nią w moich ramionach. Powoli zamknęła oczy i szepnęła do mnie: "Proszę nie mów naszemu Synkowi o naszym rozwodzie. " skinąłem głową i przygnębiające uczucie mnie napadło. Umieściłem ją w przedniej części drzwi. Poszła na przystanek autobusowy w celu oczekiwania na autobus do pracy. Jechałem sam do mojego biura.

Na drugi dzień wszystko przyszło o wiele łatwiej. Pochyliła głowę na mojej piersi. Czułem zapach jej bluzki. Uświadomiłem sobie, że przez długi czas nie dostrzegałem jej. Uświadomiłem sobie, że nie jest już tak młoda, jak była na naszym ślubie. Widziałem małe zmarszczki na jej twarzy, a także pierwsze małe szare włosy. Nasze małżeństwo nie przeszło na niej bez szwanku. Przez chwilę, zadałem sobie pytanie, co za krzywdę jej wyrządziłem.


Kiedy w czwartym dniu wziąłem ją na ręce, zauważyłem, że poczucie swojskości powstało ponownie. To była kobieta, która mi dziesięć lat życia poświęciła.

Piątego dnia zauważyłem, że zaufanie wzrasta. Nie powiedziałem Jane o tym. Z dnia na dzień, łatwiej było mi ją nosić. Może mnie codziennie ćwiczenie zrobiło silniejszym.

Pewnego ranka, widziałem ją, jak myślała, w co się ubrać. Przymierzyła kilka stroi, ale nie mogła się zdecydować. Potem powiedziała z westchnieniem: "Wszystkie ubrania są coraz większe". Nagle zdałem sobie sprawę, że ona znacznie schudła. Więc to był powód, że noszenie jej stało się łatwiejsze!

Nagle uderzyło mnie jak cios: Miała tak wiele bólu i goryczy w swoim sercu! Podświadomie pogłaskałem ją po głowie.


W tej chwili nasz syn i powiedział: "Tato, to już czas, trzeba mamę z pokoju przenieść ". Było ważną częścią jego życia,
aby zobaczyć, jak tato mamę niesie na rękach z pokoju. Moja żona powiedziała do naszego syna, żeby bliżej podszedł.
Gdy to zrobił, wzięła go w ramiona. Odwróciłem głowę, ponieważ obawiam się zmienić zdanie w ostatniej chwili.

Wziąłem ją w ramiona i zaniosłem z sypialni przez salon do korytarzu. Jej ręka spoczywała na mojej szyi lekko. Trzymałem ją mocno w ramionach. To było jak w dniu naszego ślubu.

Martwiłam się, bo waży mniej i mniej. Gdy miałem ją w ostatnim dniu w ramionach prawie nie mogłem się ruszyć. Nasz syn był już w szkole. Trzymałam ją i powiedziałem jej, że zauważyłem, że w naszym życiu brakowało intymności. Pojechałem do mojego biura i wyskoczyłem z samochodu nie zamykając go - na to było brak czasu. Bałem się, że z każdym opóźnieniem mogę zmienić decyzję.
Pobiegłem po schodach. Kiedy podszedłem, Jane otworzyła drzwi. "Przepraszam, ale nie chcę się już rozwodzić" powiedziałem.


Spojrzała na mnie zaskoczona i dotknęła mojego czoła. "Czy masz gorączkę?" zapytała. Wziąłem jej rękę z mojego czoła i powiedziałem: 
"Przykro mi, Jane, nie będę się rozwodzić. Nasze życie małżeńskie było pewnie dlatego tak monotonne, bo ona i ja nie docenialiśmy się, a nie dlatego, że nie kochamy się! Dopiero teraz zdaję sobie sprawę, kiedy na naszym ślubie prowadziłem ją przez próg, ślubowałem jej lojalność i wierność dopóki śmierć nas nie rozłączy ". Jane wydawała się nagle obudzić. Uderzyła mnie w twarz, trzasnęła drzwiami i wybuchnęła płaczem. Pobiegłem na dół i do kwiaciarni, która była na mojej drodze. Tam zamówiłem bukiet dla mojej żony.
Ekspedientka zapytała mnie, co napisać na kartce. Uśmiechnąłem się i napisałem, że każdego ranka będę nosić ją przez próg, dopóki śmierć nas nie rozłączy.

Kiedy przyjechałem po południu do domu, miałem uśmiech na ustach i bukiet kwiatów w dłoni. Pobiegłem po schodach, moja żona była w łóżku - moja żona nie żyje. Walczyła miesiące z rakiem a ja byłem zbyt zajęty z Jane na ogół, żeby coś sobie uświadomić. Wiedziała, że wkrótce umrze i chciała mnie uratować od: Negatywnego uczucia naszego syna do mnie. Przynajmniej w oczach mojego syna, pozostanę kochającym mężem.

To te drobne gesty w związku, tak naprawdę mają największe znaczenie. To nie dwór, samochód lub góry pieniędzy. Te rzeczy mogą rzeczywiście życie wzbogacić, ale nigdy nie są źródłem Szczęścia.

Więc masz trochę czasu by zrobić to dla partnerstwa.
To te małe akcenty dbają o bezpieczeństwo i poczucie bliskości.

Żyć w szczęśliwym związku!

środa, 3 kwietnia 2013

Internet

Dzisiejszy dzień okazał się przełomowy. W końcu mam normalny internet w domu. Ufff. Nareszcie nie muszę czekać godzinami, aż mi się jedna strona otworzy. Teraz nawet dodawanie wpisów na blogu będzie łatwiejsze.
Do tej pory używaliśmy internetu z telefonu. Jednakże limit kończył się baaardzo szybko. A i tak były same problemy, co chwila "gubiło się" zasięg. A zanim otworzyła się jakaś strona internetowa można było się wykąpać. Trwało to i trwało... Jak reklamy w Polsacie.
Praktycznie każda firma oferująca internet stacjonarny nam odmówiła, nie widząc technicznych możliwości podłączenia nas do sieci. Jeśli chodzi o internet proponowany przez sieci komórkowe... Jak wspomniałam praktycznie każda sieć miała słaby zasięg. Zachciało się mieszkać w lesie...
Aż tu pewnego dnia mój Tygrysek wynalazł gdzieś darmowy (!) internet, który nie ma problemów z zasięgiem. A strony chodzą jak marzenie. Szok. Normalnie klikam i się otwierają :)
Cały dzień oczywiście spędziłam przed laptopem. No... w międzyczasie byłam na zakupach, zapisałam Asię do Szkoły Podstawowej itp., ale większość czasu spędziłam na zachwycaniu się, że znów mam kontakt ze światem.
A teraz dobranoc. Idę spać, bo nigdy się nie oderwę... :)

wtorek, 2 kwietnia 2013

34 tydzień ciąży

Rozwinęły się gruczoły nadnerczowe. W ciągu "swojego" dnia malec jest aktywny i ma otwarte oczy. Kiedy zaś śpi, zamyka oczka. Ciągle połyka wody płodowe - w ciągu doby nawet pół litra, czyli dwie szklanki, co stanowi ok. 20% jego obecnej wagi.

* Powiedziałam Asi o tym, że Ola połyka wody płodowe. Powiedziała, że to obrzydliwe :)

Dziecko będzie się teraz dość często przeciągać, na pewno zauważysz przesuwające się wypukłości na swoim brzuchu - to może być łokieć, pośladki, stopa…

* Oj tak. Faktycznie dość często da się zauważyć takie "wypukłości". Najczęściej niestety jest to raczej bolesne. Na szczęście już niedługo będzie się przeciągała niezależnie ode mnie :)

Coraz bardziej regularne skurcze Braxtona-Hicksa nie dają o sobie zapomnieć - przygotowania do porodu idą pełną parą. Dziecko rośnie teraz w ogromnym tempie, ty również szybciej przybierasz na wadze.

*Skurcze faktycznie powodują pewien "dyskomfort", żeby to delikatnie nazwać. Najgorzej jest jak akurat prowadzę auto. Mam nadzieję, że do porodu nie będę musiała sama się odwieźć... :)

Masz kłopoty z pamięcią? To normalne. Ten nieprzyjemny efekt przejściowego kurczenia się komórek mózgowych ustąpi po porodzie.

*Kłopoty z pamięcią? Mam całe życie, niezależnie od swego stanu. Potrzebuję wziąć pewną rzecz z piętra. Więc idę na górę. Biorę coś co jest mi również potrzebne, ale dopiero jak zejdę na dół, zdaję sobie sprawę z tego, że wzięłam nie to, po co poszłam, i muszę iść jeszcze raz. Czasami zdarza się, że chodzę w jedną i drugą stronę kilka razy. Nie ma na to lekarstwa.

Czas na ostateczne kompletowanie wyprawki noworodka oraz urządzanie w domu jego kącika. Spakuj też torbę na porodówkę.

* Muszę się pochwalić, że dzisiaj kupiliśmy piękną komodę na rzeczy Oli. Jak tylko ją złożymy i wstawimy na właściwe miejsce, będę mogła zacząć wkładać tam te wszystkie śliczne rzeczy. Nie mogę się już tego doczekać. Co do rzeczy dla mnie, to jeszcze trochę mi tego brakuje. Muszę się za siebie wziąć, ale najpierw Ola. W pierwszej kolejności chcę mieć pewność, że ona będzie miała wszystko co potrzeba. 

Smyk waży ok. 2300 g i mierzy ok. 32 cm na odcinku głowa-pupa.

Uklęknij na czworaka – taka pozycja pomoże dziecku ułożyć się w najodpowiedniejszy do porodu sposób.

Zaśpiewaj swojemu maleństwu kojącą piosenkę!

Staraj się jak najczęściej przyjmować pozycję na czworaka – maluszek obróci się pleckami do przedniej ściany twojego brzucha.

Przygotuj sobie pyszny koktajl owocowy – zmiksuj porcję truskawek z sokiem z pomarańczy i łyżką miodu.

Utrzymuj z maleństwem kontakt – jak najczęściej gładź je przez skórę na brzuchu, mów do niego.

Wykonaj ćwiczenie: stań w lekkim rozkroku i kręć biodrami raz w jedną, raz w drugą stronę – dziecko ułoży się w pozycji najlepszej do porodu.